پیامبر خدا(ص) درباره پاداش کسی که رسوایی مؤمنی را بپوشاند، فرمودند: “هر کس رسوایی مؤمنی را بپوشاند، چنان است که دختر زنده به گوری را از گورش نجات دهد۱”.

ایشان درباره این‌که عیب‌پوشی چه بهره اخروی دارد؟ می‌فرمایند: “هر که از برادر خود گناهی بداند و آن را بپوشاند، خداوند در روز قیامت گناهان او را بپوشاند۲″.

امام باقر(ع) نیز به این سوال پاسخ دادند که عیب پوشی مؤمن برای مؤمن تا چه اندازه است؟ ایشان فرمودند:”مؤمن در برابر مؤمن وظیفه دارد که ۷۰ گناه بزرگ او را بپوشاند۳”.

اهمیت و ارزش این عمل آنقدر بالاست که از رسول مکرم اسلام وارد شده است که: “در قیامت بنده‌ای را می‌آورند که گریزان است، خدای سبحان سوال می‌کند که چرا گریه می‌کنی؟ می‌گوید گریه می‌کنم بر آنچه از عیوب و بدی‌های من در نزد آدمیان و فرشتگان آشکار خواهد شد.

 

خداوند می‌فرماید: ای بنده من تو را در دنیا با کشف عیوب و اعمال ناشایست تو رسوا نکردم و حال آنکه گناه می‌کردی و می‌خندیدی! چگونه امروز تو را رسوا می‌کنم و حال آنکه معصیت نمی‌کنی و گریانی۴”.

 

منبع:

 

۱- کنزالعمّال: ۶۳۸۷ منتخب میزان‌الحکمه: ۴۱۸

 

۲- الترغیب و الترهیب: ۳ / ۲۳۹ / ۷ منتخب میزان‌الحکمه: ۴۱۸

 

۳- الکافی: ۲ / ۲۰۷ / ۸ منتخب میزان‌الحکمه: ۴۱۸

 

۴- جامع‌السعادات؛ ج۲، ص۲۰۹

 

ایسنا