دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام پیشنهاد کرد که دور آتی مذاکرات ایران با گروه ۱+۵ به جای استانبول در یکی از شهرهای بغداد ، دمشق یا بیروت برگزار شود.

پایگاه اطلاع رسانی محسن رضایی، وی در دیدار مدیران و کارکنان دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام با بیان این مطلب افزود: با توجه به بد قولی های دوستان ما در ترکیه در پایبندی به برخی توافقات ، بهتر است مذاکرات ایران و گروه ۱+۵ در یکی دیگر از کشورهای دوست برگزار شود ، از این رو بغداد، دمشق و بیروت مکان های مناسب تری برای انجام مذاکرات نسبت به استانبول هستند.

وی تصریح کرد: نباید علامت غلطی به گروه ۱+۵ داده شود و آنها نباید احساس کنند که ایران در موضع ضعف قرار داردبه همین دلیل بهتر است در مورد محل مذاکرات تامل بیشتری صورت گیرد و اینگونه تداعی نشود که استانبول تنها گزینه ماست .
دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام خاطر نشان کرد: نجات غرب در آینده در دست ایران است و ما می توانیم از نیاز غرب به خودمان استفاده کنیم و با یک دیپلماسی فعال و قوی اکثر موانع را از سر راه خود برداریم.
رضایی در بخش دیگری از سخنانش گفت : موضع جمهوری اسلامی ایران در عرصه سیاست خارجی همواره بر ایستادگی همراه با منطق و تدبیر مبتنی بوده است از این رو تحریم و اعمال فشار را باید با دیپلماسی قوی در خارج و مقاومت در داخل خنثی کرد . تنها در این صورت است که غرب از تحریم، نتیجه ای نخواهد گرفت . مقامات غربی به این امر واقفند که رهبران و مدیران ایران بدنبال جنگ نیستند ولی تسلیم هم نمی شوند لذا چاره ای جز مذاکره با ایران ندارند.
وی ادامه داد: ما نه خواهان جنگ هستیم و نه اینکه تسلیم می شویم . معتقدیم منطق قوی پیروز خواهد شد و منطق ضعیف شکست می خورد. ما می گوییم غنی سازی آری ولی بمب اتم نه.
دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام تاکید کرد: تیم مذاکره کننده ایران در مذاکرات پیش رو باید به اندازه کافی پیشنهادهای ابتکاری برای خنثی کردن بهانه جویی های آنها داشته باشد و با پیشنهادهای سازنده و از موضع منافع ملی می توان از وحدت بین قدرت های بین المللی علیه ایران جلوگیری کرد.
رضایی با بیان اینکه سال ۱۳۹۱ سال بسیار مهم و تعیین کننده ای برای ملت ماست تاکید کرد : سال جاری هم در بعد اقتصادی و هم در بعد امنیت ملی سال پر اهمیتی است و تنها با وحدت می توانیم هم تولید ملی را گسترش دهیم و هم تحریم ها را خنثی کنیم و هم امنیت ملی کشور را تامین کنیم .
وی ادامه داد : دستیابی به وحدت پیرامون رهبری و نظام موجب افزایش اقتدار ایران می شود و این امر ، هم نیاز به ایثار از یک طرف و کنار گذاشتن انحصار طلبی از سوی دیگر دارد.